Kodi

TV kijken via je computer? Kodi is een gratis en open source media player ontwikkeld door de XBMC Foundation.  Kodi is beschikbaar voor bijna alle besturingssystemen en draait moeiteloos op OS X, Windows, Android, Ubuntu en Linux. Met Kodi kan je foto’s bekijken, muziek luisteren, video’s afspelen en TV kijken (streaming). Kortom, een alternatief voor Windows Media Center.Het leuke aan Kodi is dat het ook op hele kleine computers werkt, zoals de Raspberry Pi, een computer van onder de 80 gulden.

Op Internet zijn vele ‘plugins’ te vinden voor Kodi, waardoor het aanbod aan TV kanalen heel groot is. Zo is er een plugin voor het NOS journaal, die elke dag via ‘uitzendig gemist’ het Nederlandse 8 uur journaal opzoekt. Geen lastig gedoe met een website, gewoon via de afstandsbediening klikken op het kanaal ‘8-uur-journaal’. Zo zijn er ook kanalen voor bepaalde series, waardoor je geen uitzending mist. En natuurlijk live (streaming) kanalen van diverse TV- en radiozenders. Ook online diensten zoals Amazon Prime Instant Video, Crackle, Pandora Internet Radio, Rhapsody, Spotify en YouTube kunnen door Kodi afgespeeld worden.

De software is ooit begonnen als een media player applicatie voor de XBox, genaamd Xbox Media Center (afgekort als XBMC). In 2014 werd de naam veranderd in Kodi. Omdat Kodi op zoveel verschillende systemen werkt, wordt het ook gebruikt in allerlei apparaten, waaronder smart tv’s, set-top boxes, digitale reclameborden en hotel tv-systemen. Kodi is vergelijkbaar met IPTV en Roku, maar speelt alleen af wat vrij via Internet beschikbaar is (legaal of niet). Als die ene voetbalwedstrijd niet op Internet te vinden is, dan kan Kodi die ook niet afspelen of streamen. De kwaliteit hangt natuurlijk ook af van je internetverbinding. Maar voor nog geen 100 gulden inclusief computer is de Kodi een hele mooi aanwinst voor iedereen die graag voor de buis zit.

https://kodi.tv/
https://play.google.com/store/apps/details?id=org.xbmc.kodi&hl=en
https://superrepo.org/get-started/ 

Fabschoolino

Techniek in het onderwijs bevorderen, dat is het doel van de Fabschoolino. Voor 20 euro krijg je een doosje met losse onderdelen, een paar chips, wat draadjes en een handleiding. Eén van die onderdelen is een heuse Arduino, een microcontroller die de kern vormt van drie projecten die je met de Fabschoolino kan bouwen. Als je na die drie projecten de smaak te pakken hebt kan je op Internet nog wel driehonderd projecten vinden, of je eigen fantasie laten gaan.

Het leuke aan de Fabschoolino is dat het elektronica combineert met programmeren. Als jongen van 15 snapte ik helemaal niks van elektronica. Mijn buurman was een whizzkid op dat gebied. Hij bouwde van een koekblik, een Philips EL84 radiobuis en een paar weerstanden een 10 Watt AM radiozender die zowat alle communicatie in de hele buurt plat legde. Rond diezelfde tijd kreeg ik via school te maken met de programmeerkunst: nette opdrachten en afspraken die naar een voorspelbare uitkomst leiden.

Geen geknoei met anodes, soldeerbouten en de ‘som der toleranties’. Fabschoolino biedt het beste van beide werelden. Aan de ene kant heb je de elektronica, de hardware dus, en aan de andere kant de software die de hardware bestuurt. Als je met hardware een knipperlicht wil bouwen, dan kan dat. Als je daarna de knippersnelheid wil veranderen, dan moet je een onderdeel vervangen – soldeerbout erbij. De combinatie van hard- en software zorgt ervoor dat je een knipperlicht kan bouwen, waarbij de snelheid van het knipperen veranderd kan worden door het programma aan te passen. En dat maakt de Fabschoolino nou nét even iets leuker dan alleen maar een bergje elektronica.

http://waag.org/nl/project/fabschoolino
https://en.wikipedia.org/wiki/EL84
https://www.arduino.cc/

Thor

Thor is een Open Source robot-arm die je kan printen met een 3D printer. Thor is ‘6DOF’ en heeft dus zes vrijheidsgraden. Een kantoorstoel is 2DOF, want die kan naar links en rechts draaien en hoger of lager afgesteld worden. Deze robotarm kan ook nog zijn pols draaien, zijn elleboog knikken, zijn schouder draaien en met een grijper-achtige hand dingen pakken en loslaten. Thor is 62 cm hoog en kan anderhalf pond gehakt tillen (750 gr).

Het project startte een jaar geleden als einddiploma project van Angel Muro, genaamd “Ontwerp en prodcutie van een open source en 3D-printbare robotarm met zes vrijheidsgraden”. Het voornaamste doel van dit project is om een ​​robotarm te maken die op universiteiten en in scholen gebruikt kan worden voor robotica-onderwijs in plaats van het gebruik van simulatiesoftware. Een ander doel was om het betaalbaar te houden, en dat is gelukt want de robotarm met alle materialen kost ongeveer 700 gulden.

Angel koos ervoor om het project Open Source te maken, want hij wil iedereen de kans geven om de arm te bestuderen, te wijzigen en te verbeteren. De arm is dan ook helemaal ontworpen met gebruik van Open Source software. Op deze manier kan iedereen de bestanden openen en wijzigen zonder eerst een duur softwarepakket te moeten aanschaffen. Er is dus geen enkele reden waarom jij, jouw school, of jouw universiteit, Thor niet zou kunnen betalen of bestuderen! Behalve Thor zijn er nog best veel andere 3D-printbare open source robotarmen: BCN3D MOVEO, Betabot van Andreas Hoelldorfer, en de 3D arm van Instructables.

https://www.wevolver.com/angel.muro/thor-open-source-3d-printable-robotic-arm/main/description/
https://en.wikipedia.org/wiki/Six_degrees_of_freedom
https://hackaday.io/project/3800-3d-printable-robot-arm
https://www.bcn3dtechnologies.com/en/bcn3d-moveo-the-future-of-learning/
http://www.instructables.com/id/3D-Printed-Robot-Arm/

Hour of Code 2016

De actie ‘Hour of Code’ (een uur programmeren) probeert kinderen en volwassenen over de hele wereld kennis te laten maken met programmeren.

In 2013 deed groep 7 van de Prins Bernhardschool mee aan de eerste ‘Hour of Code’ (HoC) op Curaçao, onder begeleiding van CITI (vooheen Stimul-IT). In 2015 deed er ook een school in Koraalspecht mee. Dit jaar werd de HoC op drie scholen georganiseerd, en op één naschoolse opvang, en in de wijken Soaux, Nieuw Nederland en Seru Domi middels het Nos Ta Konektá project. Volgens Bentley Leonora, ex-directeur van de Prins Bernhardschool, gaat het niet alleen om ‘computerscience’, maar vooral om de kinderen logisch te leren nadenken en om hun concentratie te verbeteren. Hij ziet een toekomst waarin programmeren een onderdeel is van de activiteiten op school, en wil verder gaan met diverse progammeeractiviteiten op scholen, naschoolse opvang en vakantieplannen.

Het is voor iedereen de moeite waard om het even te proberen via de eeste link onder deze column. Het duurt maar een uur en ik wil wedden dat je het leuk vindt. Als je inlogt met Facebook krijg je direct ook een mooi certificaat op naam als je alle 20 opdrachtjes afwerkt. En als je klaar bent en de smaak te pakken hebt, zijn er nog veel meer uitdagingen!

Als je eenmaal een paar uur programmeerervaring hebt, kan je doorschakelen naar bijvoorbeeld LiveCode. Dat is open source software om mobiele applicaties mee te maken. Met andere woorden, je eigen app voor tablet, mobiele telefoon of televisie! Omdat de app die je maakt ook weer open source is, kun je putten uit een scala aan reeds door anderen gepubliceerde apps. Dus, vanuit niets via een ‘hour of code’ naar zelf mobiele apps maken – het kan in een weekend!

studio.code.org/hoc/1
code.org
livecode.com
nos-ta-konekta.com

Nepnieuws

Bananen die ingespoten zijn met bloed, mensenvlees in de corned beef, aardbeisnoepjes met drugs erin, en orkanen die op ons af komen terwijl er geen vuiltje aan de lucht is. De laatste weken werden we overspoeld door nepnieuws. Nieuws waarvan blijkt dat er niks van waar is. Nieuws dat gretig gedeeld en doorgestuurd wordt via sociale media, want dat is zo makkelijk: forward to all. Waarom mensen zo dol zijn op het delen van totaal ongeloofwaardig nieuws is mij nog steeds een raadsel.

Dat het dankzij sociale media een stuk makkelijker geworden is dan vroeger, toen je nog moest wachten op een verjaardagsfeestje om onzin te kunnen vertellen over stammenoorlogen in Afrika en auto’s die op water rijden en hoe de fluoride in het water je hersens verweekt.

Roddel en achterklap is iets van alle tijden, en bangmakerij is nog veel ouder. Het meeste nepnieuws is namelijk angstaanjagend en gaat over ‘anderen’ die op de één of andere manier in een complot betrokken zijn geraakt om jou, de gewone, godvrezende en brave burger, kwaad of pijn te doen. Waarom zou iemand HIV willen verspreiden door het in bananen te spuiten? Of schoolkinderen drugs geven waar ze vrijwel onmiddellijk aan overlijden?

Nepnieuws lijkt wel bedoeld om ons zo bang te maken dat we ons huis niet meer uit durven, de deur niet meer open doen, en alle vreemdelingen per definitie wantrouwen. En lang niet iedereen weet dat het om nepnieuws gaat, en veel mensen hebben niet de vaardigheden om op internet bevestiging te zoeken voor dit soort berichten. Gelukkig zijn er websites die bijna elk nepbericht ontkrachten, en er zijn minstens twee open source facebook plugins die kunnen achterhalen of nieuws ‘echt’ of ‘fake’ is.

http://www.snopes.com/

http://hoaxes.org/

http://lifehacker.com/how-to-spot-and-debunk-fake-news-1789464059

https://github.com/anantdgoel/HackPrincetonF16

https://github.com/selfagency/bs-detector

 

Open Source

Vorige week was er de ‘Robot Team Challenge’, een ‘makerevent’ georganiseerd door CITI. 6 teams probeerden binnen een week een robotje te bouwen, met de ‘Arduino’ als hart. Arduino is een microcontroller, waarmee je motortjes kan besturen, en die ook via sensors kan voelen of het licht of donker en warm of koud is. Er zijn ook sensors voor geluid en afstand. Arduino is open source: de hardware zelf, maar ook de software om de Arduino te programmeren, en de vele voorbeeldprojecten die je er gratis via Internet bij krijgt.

De Robot Challenge speelde zich af op de UoC. Een plek bij uitstek voor zo’n evenement, want juist op die plek verwacht je kennis van dit soort technieken. En dat klopt ook wel een beetje, want het team van de UoC won de challenge. Ze hadden een leuk karretje gemaakt dat via een grijparm dingen op kon pakken en vervoeren. In dat idee kon je een zeker economisch voordeel zien, en omdat MEO de wedstrijd sponsorde, was dat een doorslaggevend argument voor de jury. Het was trouwens geweldig om te zien hoe creatief al de zes teams aan de slag gingen om vanuit het niets een idee te realiseren!

In Nederland, Suriname en veel andere landen is de ‘maker’ beweging al vele jaren ‘booming’, en het is goed om te zien dat Curaçao ook meegaat in de vaart der volkeren. Toch is het een beetje jammer om te merken dat op de UoC het belang van open source zwaar onderschat wordt. Er worden hier en daar wel open source tools gebruikt, maar er wordt geen les gegeven in het open source model zelf. Open source is iets wat op Curaçao nog steeds geen plek heeft, of je nou op de SBO scholen, de UoC of op het ministerie van BPD rondkijkt. Men is er nog steeds van overtuigd dat Microsoft heilig is, en als je maar genoeg software koopt of steelt, dat alles dan goed zal komen. En dat terwijl Microsoft steeds meer en meeer open source produceert, en zojuist als Platina lid is toegetreden tot de Linux Foundation.

Open source is verweven in bijna alle technieken die we dagelijks gebruiken – maar op school en op de UoC leren we er niks over. Is dit een ‘smart nation’?

https://www.linuxfoundation.org/announcements/microsoft-fortifies-commitment-to-open-source-becomes-linux-foundation-platinum
https://www.extremetech.com/computing/239616-hell-freezes-microsoft-joins-linux-foundation
http://citi.cw/maker-event/

Wevolver

Wevolver is er voor het delen van hardware ontwerpen. Open hardware dus, bijvoorbeeld als je een 3D printer wilt bouwen van een gerecycelde DVD-speler. Of een kunsthand, die uit onderdelen bestaat die je kan printen. Of een onderwater drone.

De laatste tien jaar is er een enorme beweging van mensen die niet alleen software maken, maar ook fysieke dingen, van tuinstoelen tot auto’s. En hierbij delen zij de ontwerpen volgens het open source principe. En net als bij open source krijg je daardoor mensen van over de hele wereld die, meestal vrijwillig, meehelpen om het ontwerp beter te maken. Neem bijvoorbeeld de ‘Hackberry’. Een prothese voor mensen die een hand moeten missen. Deze is ontwikkeld door een groep mensen, die wel begrepen dat bijna niemand zo’n prothese kant en klaar zou kunnen kopen. Daarom ontwierpen ze de kunsthand zo, dat hij uit een 3D printer kan rollen. Daarnaast maakten ze de bouwtekeningen openbaar. Op deze manier ontstond een basis-kunsthand, waar anderen verbeteringen of aanpassingen voor kunnen maken.

Een ander spraakmakend project is OpenROV. Dit is een onderwater drone die je zelf kan bouwen. Ook hier zijn de bouwtekening ‘open’. Deze drone kan op afstand bestuurd worden en camerabeelden naar je telefoon sturen. Dus kun je onderwater op ondezoek uit gaan zonder nat te worden. Denk bijvoorbeeld aan onderwatergrotten of aan een put of een ondergrondse bron.

Wevolver is dus de website waar al dit soort projecten te vinden zijn en waar je ook je eigen project kan starten. Zou het niet geweldig zijn als we op Curaçao een OpenROV project doen, of iemand kunnen helpen die zijn handen kwijt is geraakt bij een ongeluk?

wevolver.com
openrov.com
exiii-hackberry.com

Nomulus

Het Internet bestaat uit nummers, zoals 190.88.140.65 en 148.251.25.166 en nog ruim 4 miljard van zulke ‘IP-adressen’. Mensen kunnen al die getallen maar moeilijk onthouden, dus is er een systeem dat ‘youtube.com’ aan 216.58.195.142 koppelt en 199.83.131.131 aan uoc.cw. Dat systeem heet het Domain Name System (DNS).

In het begin van het Internet was er nog geen DNS en moesten de systeembeheerders zelf een lijst bijhouden. Maar hoe meer en hoe sneller er nieuwe computers op het Internet aangesloten werden, hoe moeilijker dat werd, en voilá, DNS was geboren.

In het begin van DNS was er niet veel keuze: een domein moest eindigen op mil, edu, gov, int, com, net of org. Toen dat niet genoeg bleek, kreeg elk land een eigen code. Nederland was het eerste land, met .nl als ‘country code top level domain’ (ccTLD). Andere landen volgden, en sinds 2010 beschikt Curaçao over de ccTLD ‘cw’. De registratie van al die domeinen werd per land overgelaten aan een organisatie die daar meestal speciaal voor in het leven geroepen werd. In Nederland is dat de Stichting Internet Domein Namen (SIDN) en in Curaçao is dat de ‘CW Registry Curaçao’, een onderdeel van de University of Curaçao. Als je dus ‘koploper.nl’ wil registreren kan dat via SIDN en als je ‘koploper.cw’ wil registreren moet je bij de UoC zijn.

Twintig jaar geleden bestonden er allerlei regels waar je aan moest voldoen, zoals ingeschreven staan bij de Kamer van Koophandel. Deze regels zijn bijna overal losgelaten, behalve bij ons op Curaçao, waar we dus 20 jaar achterlopen op een moderne ccTLD registratie. Maar niet getreurd! Google, dat zelf ook domeinen registreert (.google) heeft de software open source gemaakt onder de naam Nomulus. Deze software kan gebruikt worden om bij te houden wie de eigenaar van een domein is, wanneer het domein verloopt en het heeft een ingebouwde WHOIS server.

Wat willen we nog meer? Gratis, open source, cloud-based ccTLD domein registratie. UoC, grijp je kans om ons uit de middeleeuwen te halen!

https://github.com/google/nomulus
sidn.nl
http://www.uoc.cw/ictssite/index.php/domreg/registering-a-cw-domain/register
https://techcrunch.com/2016/10/18/google-open-sources-the-code-that-powers-its-domain-registry/

MachUp

Zelf een drone ontwikkelen? Ja hoor, dat kan, met opensource software! Doug Hunsaker is ruimtevaartingenieur op de State University in Utah (USA). Hij denkt dat de belangstelling voor kleine autonome luchtvaartuigen (drones) en hun toepassingen blijft uitbreiden en begon gratis en open source software aan het publiek aan te bieden, die een revolutie in de drone-industrie teweeg kan brengen. Het programma, genaamd MachUp, is beschikbaar op de website van de universiteit. De web-based software werkt op elke browser en op elk platform, met inbegrip van smartphones en tablets. De site bevat ook training tutorials en how-to video’s. “Met MachUp kan een gebruiker een vliegtuig ontwerpen, en de software zal aerodynamische informatie over dat ontwerp berekenen,” aldus Hunsaker. In de nabije toekomst zullen drones een grote rol in het dagelijks leven spelen. Bedrijven, waaronder Google en Facebook, zijn het gebruik van drones aan het bestuderen om een draadloos internet netwerk te kunnen maken op elke plek op aarde, en Amazon probeert drones in te zetten om paketten te bezorgen. Volgens Hunsaker is dit de kern van het probleem: Er is geen one-size-fits-all ontwerp voor drones, wat betekent dat verschillende modellen die gebruikt worden in verschillende toepassingen ‘from scratch’ ontworpen moeten worden. Het ontwerpen van elk luchtvaartuig, met inbegrip van drones, vereist geavanceerde software en kennis van aerodynamica. Dat is waar MachUp te hulp komt. “Dit niveau van software en kennis is gewoon nog niet eerder vrij beschikbaar geweest.”, zegt Hunsaker. MachUp stelt hobbyisten, studenten maar vooral startende bedrijven in de drone industrie in staat om zonder hoge investeringen een drone te ontwerpen.

aero.go.usu.edu/machup
https://pacetoday.com.au/aerospace-engineer-releases-free-aircraft-design-software/
https://github.com/usuaero
http://www.airspacemag.com/flight-today/build-your-own-drone-180951417/?no-ist

Fuzzers

Software is breekbaar. Als je er maar hard genoeg tegenaan schopt, gaat er vanzelf wat kapot. Software die gemaakt is om hard tegen andere software aan te schoppen, noemen we fuzzers. Neem als voorbeeld uw webbrowser. Dat kan Chrome zijn, Firefox, of misschien Edge of Safari. In de adresbalk kunt u een URL invoeren, bijvoorbeeld http://www.cnn.com. Maar je zou ook iets anders in kunnen voeren. utp:\\x-mix:8238 bijvoorbeeld. Of nog iets heel anders. Een fuzzer zou in dat geval miljoenen en miljoenen vreemde combinaties op de browser afvuren, in de hoop dat er eentje bij is waar de browser niet tegen opgewassen is. Dan ‘crasht’ de browser en de fuzzer noteert het soort willekeur waar de browser niet tegen kan. Dit proces kan uren en dagen duren, maar vaak worden op deze manier onverwachte bugs en problemen in software gevonden, waar de makers van de software niets van weten. Is er eenmaal zo’n fout gevonden, dan is de kunst om daar een veiligheidslek van te maken. Dat wil zeggen, de browser voor de gek houden en dingen laten doen die eigenlijk niet mogen, zoals een bestand met creditcard gegevens aan de aanvaller doorsturen. Fuzzers worden gebruikt door criminelen om een slaatje te slaan uit een veiligheidslek, maar ze worden ook gebruikt door veiligheidsonderzoekers, die juist proberen software veiliger te maken door bugs te ontdekken en te repareren voordat de ‘bad guys’ ermee aan de slag kunnen. In dat licht zijn er een aantal open source fuzzers op Internet te vinden. Google heeft ook een duit in het zakje gedaan door libFuzzer open source te maken.

 

Hacker Lexicon: What Is Fuzzing?

http://fuzzing.org/

https://www.mwrinfosecurity.com/our-thinking/15-minute-guide-to-fuzzing/

https://security.googleblog.com/2016/08/guided-in-process-fuzzing-of-chrome.html